پروردگار وامىدارد ، و خوف داشتن از خدا است كه سبب دورى از معصيت مىشود . و مراقبت آدمى را ميكشاند بشرم و حيا از خدا كردن و درك حقايق نمودن و محاسبه دقيق از خويشتن نمودن ( از اعمال واجبه و ترك منهيات ) و براى همين است كه بهترين طاعات مراقبت و توجه به خدا داشتن است در همه احوال و اوقات ، و از سعادت مرد است محاسبه نفس نمودن و تلقين او كردن كه خداوند بر تمام خفاياى امور او اطلاع دارد و در همه احوال او را مىبيند و به قدر چشم بهمزدنى از نظر خدا مخفى نميتواند شد . و سزاوار است بر گويندگان و واعظان اينكه اول خويشتن را موعظه و اصلاح نمايند و سپس باصلاح مردم بپردازند و آنها را موعظه نمايند ، و مغرور نشوند از اجتماع مردم بپاى گفتار و سخنرانى ايشان زيرا مردم به صورت ظاهرشان نگاه ميكنند و خداوند بباطنشان نظارت مىفرمايد . منقولست كه جمعى از بزرگان ديدند جوانى را كه آثار زهد و تقوى و عبادت در جبينش آشكارا بود ، از او سؤال كردند كه امورات خود را روى چه قرار داده‌اى ؟ گفت بر چهار خصلت . ( اول ) چون دانستم كه روزى مرا ديگرى نخواهد خورد و وعدهء خداوند در كمال صدق و راستى است كه وعده روزى رساندن را فرموده پس خاطر جمع شدم و اطمينان بوعده‌اش پيدا كردم و آرام گرفت نفس من از حرص در طلب آن . ( دوم ) چون ديدم اعمال ( واجبهء ) مرا ديگرى بجا نخواهد آورد